Imágenes de páginas
PDF
EPUB

Zweite Abteilung.

10

17. An die Aurora.

(Am. I, 13.)

1 Iam super oceanum venit a seniore marito
Flava, pruinoso quae vehit axe diem.

Quo properas, Aurora? mane! sic Memnonis umbris.
Annua sollemni caede parentet avis !
5 Nunc etiam somni pingues et frigidus aër,
Et liquidum tenui gutture cantat avis.
Quo properas, ingrata viris, ingrata puellis?

Roscida purpurea supprime lora manu!
Ante tuos ortus melius sua sidera servat
Navita nec media nescius errat aqua.

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]

15

20

Te surgit, quamvis lassus, veniente viator,
Et miles saevas aptat ad arma manus.
Prima bidente vides oneratos arva colentes,

Prima vocas tardos sub iuga panda boves.
Tu pueros somno fraudas tradisque magistris,
Ut subeant tenerae verbera saeva manus.
Atque vades sponsum stultos ante atria mittis,
Unius ut verbi grandia damna ferant.
Nec tu consulto, nec tu iucunda diserto;

Cogitur ad lites surgere uterque novas.
Tu, cum feminei possint cessare labores,

Lanificam revocas ad sua pensa manum.
Optavi quotiens, ne nox tibi cedere vellet,

Ne fugerent vultus sidera mota tuos!
25 Optavi quotiens, aut ventus frangeret axem,
Aut caderet spissa nube retentus equus!
Invida, quo properas? Quod erat tibi filius ater,
Materni fuerat pectoris ille color.

[ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

30

Tithono vellem de te narrare liceret,

Femina non caelo turpior ulla foret.
Illum dum refugis, longo quia grandior aevo,

Surgis ad invisas a sene mane rotas;
At si, quem mavis, Cephalum complexa teneres,
Clamares: Lente currite, noctis equi!'

35 Iurgia finieram; scires audisse: rubebat;
Nec tamen adsueto tardius orta dies.

18. Die Giganten.

(Fast. V, 35 sqq.)

1 Terra feros partus, immania monstra, Gigantas
Edidit ausuros in Iovis ire domum.

Mille manus illis dedit et pro cruribus angues
Atque ait: In magnos arma movete deos!'
5 Exstruere hi montes ad sidera summa parabant
Et magnum bello sollicitare Iovem.
Fulmina de caeli iaculatus Iuppiter arce
Vertit in auctores pondera vasta suos.

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

10

His bene maiestas armis defensa deorum

Restat et ex illo tempore culta manet.

19. Hypermestra.

(Her. XIV, 3 sqq.)

1 Clausa domo teneor gravibusque coercita vinclis.
Est mihi supplicii causa, fuisse piam.
Quod manus extimuit iugulo demittere ferrum,

5

10

Sum rea; laudarer, si scelus ausa forem.
Esse ream praestat quam sic placuisse parenti,
Non piget immunes caedis habere manus.
Me pater igne licet, quem non violavimus, urat,
Quaeque aderant sacris, tendat in ora faces
Aut illo iugulet, quem non bene tradidit ensem,
Ut, qua non cecidit vir nece, nupta cadam:
Non tamen, ut dicant morientia paenitet ora,

Efficiet; non est, quam piget esse piam.
Paeniteat sceleris Danaum saevasque sorores:
Hic solet eventus facta nefanda sequi.

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

20. Achill als Schüler.

(A. A. I, 11 sqq.)

1 Phillyrides puerum cithara perfecit Achillem
Atque animos placida contudit arte feros.
Qui totiens socios, totiens exterruit hostes,
Creditur annosum pertimuisse senem;

5 Quas Hector sensurus erat, poscente magistro
Verberibus iussas praebuit ille manus.

21. Chirons Tod.

(Fast. V, 381 sqq.)

1 Pelion Haemoniae mons est obversus in austros;
Summa virent pinu, cetera quercus habet.
Phillyrides tenuit. Saxo stant antra vetusto,
Quae iustum memorant incoluisse senem.

5 Ille manus olim missuras Hectora leto
Creditur in lyricis detinuisse modis.
Venerat Alcides exhausta parte laborum,
Iussaque restabant ultima paene viro.

20. Der Centaur Chiron, ein Sohn des Saturn und der Nymphe Philỹra, erzog den Äskulap, den Herkules und Achilles. Er galt als besonders erfahren in der Heilkunst und Musik; auch Sehergabe wurde ihm zugeschrieben. Seine Gerechtigkeit rühmt schon Homer.

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

21. Vgl. Vorbemerkung zu nr. 20. 1. Haemoniae] Thessaliae. in

=

austros],, nach Süden". 2. Summa]

[ocr errors]

Gipfel". tera] Obj.

-

pinu] A. B. 17. ce

3. Phillyrides] Vgl. zu 20, 1.

[blocks in formation]

nuit] montem,, bewohnte". stant] ,, ist noch vorhanden“.

[blocks in formation]
[ocr errors]

antra] A. B.

4. memo

[merged small][ocr errors][merged small]

ten".
So sagt
leto] A. B. 13.
Homer von Achilles: оllas d'iqdí-
μους ψυχὰς "Αϊδι προΐαψεν (misit)
Ηρώων. 6. in lyricis detinuisse
modis] beim Spiel der Leier fest-
halten".

[ocr errors]

[blocks in formation]
« AnteriorContinuar »