Imágenes de páginas
PDF
EPUB

FABULA VIII.
Rofa & Papilio.

SEMOTA

EMOTA ab omni penè conspectu Rosa
Florebat, & latebat horti in angulo.

Inde tamen aliam, non visa ipsa, clanculum
Rosam videbat, quæ patenti in areâ
Blandè renidens lumini ætherio, fuum
Decus aperiret non sine faftoso ignex
Fulgore formæ. Tum livore carpitur;
Gemitque,
, genere quòd parem, tam dispari
Vivendi forte fese oporteat frui.

Papilio, fua quem fortè levitas huc tulit,
Sentit gementem; &: Stulta, cur, inquit, gemis ?
Tua ifta nempe clariùs micat foror,

Radiisque Solis vividioribus calet;

Sed te minùs tenella eft, & vernans minus;
Et ævum denique brevius, quàm tu, exiget.
Hæc misera plerosque homines conditio premit :
Obscura vita displicet; illuftris nocet.

FABULA IX.

Columba Plumipes, & Columba Saxatilis. SPERNENS

PERNENS Columba Plumipes o Saxatilem, p Superbiebat, quòd fe femper cerneret

• Catullus Carm. LVI. V. 17.

Adde huc plumipedas, volatilesque.

P Varro de re rust. Lib. III. Cap. 7. Unum (Columbarum genus) Agrefte: ut alii dicunt, Saxatile.

Bene ocreatam; dum fuas illa interim
Nudas, turpesque tibias oftenderet.
Saxatilis ait: Nudis me effe tibiis

[ocr errors]

Quòd fors voluerit, non modò injustè exprobras ;
Sed etiam, quòd fic nata sim, mihi gratulor
Quippe magis expeditæ at ocreas tibi
Quòd fata dederint, quid ea jactas munera ?
Vincla effe potiùs, quàm ornamenta, dixerim :
Etenim experire : non modò nihil adjuvent;
Sed etiam impediant, ne fatis facilè ambules.
His excitata verbis, à fe Plumipes

Ova incubari non meminit: ut fe probet
Posse ambulare commodè, nido exilit
Repentè, & ocreis fimul inhærentem fuis
Spem sobolis rapit, & inscia illidit folo.
Vestis luxuriâ gloriantes indicat
Fabella plures ruere in exitium grave.

FABULA X.

Capo.

HABEBAT aliquis Caponem, chortalibus.

Præ ceteris alitibus dilectum sibi;

Ita ut, pennarum nullo conspicuum licèt
Nitore, pulchrum hunc effe totum crederet.
Adeo eft amantum cæca deliratio!

Etiamque tinctu insignem rubro fasciam
Ad ejus collum ftultus alligaverat.
Ornatu hic autem glorians novo, additam
Sibi putat effe miram pulchritudinem,
Ergo celeriter fese confert ad fuos.
Ineptum at illi non ferentes, protinus

Omnes ad unum invadunt, & procaciter
Illudere certant, omnibus & vexant probris.
9 Loco est ignominiæ honor indigno datus. ♬

FABULA X I.

Simius & Hinnuleus.

HINNULEUS olim, Simiusque dum simul

Colludunt; ille genio indulget innocens,
Lusumque fimplex è lusu folum petit :
Sed alter, etiam ludens, innatam sibi
Malitiam continere non poteft diu,

Et ad usque vivum dente pungens perfido
Hinnulei delicatam fauciat cutem;

Qui simul acerbans ejulatu, fletibus s
Sensum doloris, hinc cito pede confugit
Cervum ad parentem, defluentique offerens
Cruore tinctam corporis partem: En vides,
Vides, heu ! clamat, me miserum natum tuum
Malus ifte agyrta quo tractaverit modo:
Quam nisi tu atrocem vindicas injuriam,
Pater, uti juftum eft, hercle perii funditus :
Namque hoc abîffe impunè poftquàm viderit,
Ad majus aliquod fcelus erit paratior.
Causam querendi Cervus effe exiftimans
Parem querelis, territus primùm fuit,
Et ultionis cupiditate percitum.

9 Pub. Syrus, V. 354.

Loco ignominie eft apud indignum dignitas

[ocr errors]

r Cicero in Verrem, Lib. V. Cap. 14. Questor fum factus, ut mihi honorem illum tum non folùm datum, fed etiam creditum ac

[blocks in formation]

1

[ocr errors]

Sibi simul fensit fremere, & accendi jecur:
At propiùs omnem deinde rem considerans
Læsam effe leviter ut cutem nati videt,
Luctum ejus ipse denique mendacem arguit.
Tenerior animus quamlibet factam sibi
Exaggerare offensiunculam folet.

[ocr errors][merged small]

SIMUL

Gruis & Pavo, t

IMULTAS, variis orta de causis, Gruem Olim incitavit, & Alitem Junonium

Ut fe vicissim incefferent u convicio.

Vide, inquit Pavo gemmeum x caudæ explicans
Nitorem, in illis miro plumis ordine
Dispositis quanta luminum vis fulguret;
Tuumque lauda pofteà, & mihi, si potes,
Objice colorem cinereum. Retulit Gruis:
Plumarum honore lucido præftas quidem;
Neque hanc invideo futilem tibi gloriam :
́Sed humi te retinet iste, quem jactas, decor;
His ego dum pennis, quas, fuperbe, vituperas,
Procul hinc volatus molior fæpe arduos,
Ultraque nubes, proxima y Superis, feror.
Quisquis es ab aliquâ parte commendabilis,

Ne sis ab aliâ vituperabilis, time.

t Benserade, Fab. CVI. Avienus, Fab. XV.

u Suetonius in Tiberio, Cap. 11. Non defuit, qui eum....

sonvicio incefferet.

* Phædrus, Lib. IV. Fab. XVIII. V. 7.

Nitor Smaragdi collo præfulget tuo,

Pictisque plumis gemmeam caudam explicas.

y Avienus, V. 14.

Proxima sideribus, Numinibusque feror.

FABULA XIII.

Mala Aurea, z

IR Lusitanus filium habuit unicum, Cujus venustam simplicis animi indolem Etiam adjuvabat pulchritudo corporis. Erga hunc (vel aliis, quàm parenti, amabilem) Erat parentis magnus, at prudens amor. Oculum ille, curis excitatum providis, Cùm fæpe in ipso defigeret attentiùs, Animum introspexit, usu & exemplis malis Ad artes flagitiosas exorabilem, Eo faciliùs, quo magis simplex erat. Ergo monebat fæpe, ne focios sibi

Habere vellet, ut habebat multos nimis,

Et hunc, & illum memorans, qui parilis quidem

Ætatis, at non parilis innocentiæ

Flore eniterent. Magnâ cum reverentiâ

Monitus paternos audiebat filius :

Atenim, inquiebat, tuta omnia times, pater;

Eosque certè, cum quibus credis mihi

Periculosum inire consuetudinem >

Quàm non nocere possint, haud nosti satis :
Imo, aliquid ipsi fortè si contraxerint
Vitiositatis, quidquid id fuerit, meis

Bonis, ita fpero, exemplis emendabitur.

Neque his placari visus eft ; neque adhuc tamen
Pater effe causam, cur fuccenseat, ratus,
Præftare verbis quod nequit, tentat dolo
Efficere id innocente. Ciftulam parat,

Locmanus, Fab. XXIII. Car. Poreus, Fab. ineditâ.

« AnteriorContinuar »