Imágenes de páginas
PDF
EPUB

Sermo fancti Bernárdi Ab-
bátis.
LECTIO II.

In Vigilia Nativitatis Domi-
ni, Sermo tertius.
Os qui in púlvere eftis,
expergifcimini & lau-
dáte: quia véniet médicus ad
ægrótos, redémptor ad vén-
ditos, ad errántes via, ad

R. Véfpere fciétis, quòd Dóminus eduxérit vos de terra Egypti: * Et manè vidébitis glóriam Dómini. Exod. 16. v. 6. 7. v. Mefsias venit, qui dicitur Chriftus. Joan. 4 25. * Et manè. Léctio fancti Evangéli fe

Vos

mortuos vita. Venit quippe Cter Jefu Maria Jofeph,

cúndùm Matthæum. LECTIO III. Cap. 1. 18. Um effet ma

qui porjíciat in profúndum
maris ómnia peccáta noftra,
qui fanet omnes infirmitátes
noftras, qui nos própriis hú-
meris ad própria dignitátis
repórtet originem. Magna eft
ifta poténtia:fed plus eft mi-
ránda mifericórdia, quòd fic
veníre voluit, qui pótuit fub-
veníre. Hódie, inquit, fciétis

antequàm convenírent, in-
vénta eft in útero habens de
Spíritu fancto.
Homilía fancti Juftini már-
tyris.

"

quia véniet Dóminus. Verba hæc quidem fuo loco & témpore in Scriptúra pófita funt: fed non incongruè illa Vigí liæ Domínica Nativitátis Eccléfia mater aptávit. Cuftodiéndæ funt vigília noctis fupra gregem cogitatiónum & actionum noftrárum, ut fi in prima vigília vel fecúnda vel tértia Dóminus vénerit, parátos nos invéniat. Et mane, inquit, vidébitis glóriam ejus. O manè, ô dies, quæ mélior es in átriis Dómini fuper millia ! Cùm fplen'dor lucis & fervor charitátis ufque in altiffima illa magnália terrárum íncolas illuftrabit.

Apologia fecunda anno 150. ad Imperatorem Antoninum Senatumque Romanum. Prophéta Ifalas fcripfit his verbis: [Stella ex Jacob oriétur, & flos ex Jeffe radice erumpet. ] Stella autem lúcida orta eft flofque ex Jeffe radice pródiit hic Chriftus. Eum enim Virgo, quæ à Jacóbo originem duxit, qui Judæ, quem Judæórum patrem effe dixi, pater fuit, Dei vi ac virtúte péperit. Et Jeffæ genus quidem ipfe ex oráculo & vaticinatione fuit, Jacóbi autem & Judæ géneris fucceffióne erat filius. Dei vis ad Virginem advéniens obumbrávit, fecitque ut Virgo grávida effet. Per Ifaíam prophéticus Spíritus hunc nafcitúrum affèruit :

[ocr errors][ocr errors]

Spiritum vimque Dei nefas est áliud intélligi nifi Verbum, quod étiam primogénitum Dei eft. Atque hic fuo ad Virginem adventu & adumbraone eam grávidam effécit. Nomen autem Jefum hebráïco fermóne, græco eum qui falútem dat, declárat. Ubi verò nafciturus effet, quemádmodum álius Prophéta Michæas prædixerit, audíte. Hæc illfus verba funt, & tu Béthleem terra Judæ, nequáquam mínima es in principibus Judæ. Ex te enim exibit dux qui reget pópulum meum.] Vicus autem eft quidam in regióne Judæórum, qui quinque & triginta millibus Hierofólimis abeft; in quo Jefus Chriftus natus est, id quod étiam intelligere potéftis ex cénfibus, qui coácti funt, Quirino primo veftro in Judæa Prætóre.

R. Quod in María natum eft, de Spíritu fancto eft; páriet Filium: * Ipfe falvum fá ciet pópulum fuum à peccátis eórum. Matth. 1. v. 20. 21. . Filii Sion, exultáte, & letámini in Deo veftro. Foel. 2. 23. * Ipfe. y. Glória. * Iple.

AD LAUDES

R. Et exultábo manè mifericórdiam tuam. Pfal. 58. 17. Pfalmi de Feria cum fequentibus Antiphonis.

Ant. 1. a. Mittet Dóminus Salvatórem, & propu gnatórem, qui liberet. Ifa. 19. 20.

Ant. 2. d. Proclamáte ad Dóminum, ipfe addúcet vobis jucunditátem fempitérnam cum falúte veftra. Baruch 4. 29.

Ant. 3. a. Propè eft ut véniat tempus ejus, & dies ejus non elongabúntur. S. 14. I.

Ant. 4. e. Sanctificámini, cras enim fáciet Dóminus inter vos mirabilia. Jofue 3. 5.

MATUTINA S. ỳ. Sacerd. Cantábo fortitúdinem tuam, Dómine;

Ant. 5.a. Lauda & lætáre, filia Sion: quia ecce vénio, & habitábo in médio tui. Zach. 2. 10. Capitulum. Agg. 2. v. 7. 8.

Ec dicit Dóminus exercituum: Adhuc unum módicum eft, & ego commovébo cœlum, & terram, & mare, & áridam. Et movébo omnes Gentes:& véniet defiderátus cunctis Géntibus.

Hymnus ut in Feriis Adventus.

v. Audítam fac mihi manè mifericórdiam tuam, R. Quia in te fperávi. Pf. 142. 8.

Ad Benedictus, Ant. 7. c. U'fquequò tu non miferébe

ris Jerúfalem! Ifte jam feptua- guntur fequentia ex Mar géfimus annus eft. Zach. 1.12. tyrologio Romano. Orémus. Oratio.

Octavo Kaléndas Januárii.

Deus, qui nos redemptió. A Nno à creatione mun

nis noftræ ánnuâ expectatióne lætíficas; præfta ut Unigénitum tuum, quem redemptórem læti fufcipimus, veniéntem quoque júdicem fecúri videámus, Dóminum noftrum Jefum Chriftum fllium tuum, qui tecum vivit & regnat in unitáte Spiritûs fancti Deus, per ómnia fécula feculórum. Amen.

di, quando in princípio Deus creavit cœlum & terram,quinquies millésimo centéfimo nonagefimo nono: à dilúvio verò, anno bis milléfimo nongentéfimo quinquagéfimo feptimo : à nativitáte Abrahæ, anno bis milléfimo quintodécimo ; à Móyfe & egreffu pópuli Ifraël de Ægypto, anno milléfimo quingentefimo déci mo. Ab unctióne David in Regem, anno millefimo trigélimo fecúndo: hebdomadâ fexagefimâ quintâ juxta Daniélis prophetiam: Olym píade centéfimâ nonagélimá quartâ: Ab urbe Roma cóndita 2 anno feptingentefimo quinquagefimo fecúndo : anno impérii Octaviáni Augúfti quadragefimo fecúndo, toto orbe in pace compófito, fextâ mundi ætáte, Jefus Chriftus, ætérnus Deus, æterníque Patris Filius, mundum volens advéntu fuo pifffimo confecráre, de Spíritu fancto concéptus, novémque poft conceptiónem decúrfis ménfibus, in Béthleem Judæ náfcitur ex María Virgine, factus homo. Nativítas Dómini noftri Jefu Chrifti fecúndùm carnem.

AD HORAS, Duplex. Antiphone de Laudibus, Pfami de Feria.

AD PRIMA M. Capitulum. Ofea 6. 3. Ciémus, fequemúrque ut cognofcámus Dóminum : quafi dilúculum præparátus eft egréffus ejus, & véniet quali imber nobis temporáneus & ferótinus terræ.

R. br. Chrifte Fili Dei vivi, * Miferére nobis. Matth. 16. 16. Tob. 8. 10. Repetit. Chrifte. y. Qui ventúrus es in mundum. Joan. 6. 14. *Miferére nobis. . Glória. Repetitur, Chrifte.

y. Exurge, Dómine, ádJuva nos, . Et rédime nos propter nomen tuum. Pfal. 43. 26.

Hac die loco Canonis le

AD TERTIA M. Capitulum. Mich. 5. v. 4. 5. Tabit dominátor, & paf

[blocks in formation]

* Exaltétur manus tua. Repetitur, Exúrge. v. Ne oblivifcáris páuperum : * Exal

Exúrge. Pfal. 10. 12.

y. Citò anticipent nos mifericórdiæ tuæ;. Quia páuperes facti fumus nimis. Pf. 78.8.

A D NONA M. Capitulum. Dan. 9. 24. Eptuaginta hebdomades funt fuper pópulum tuum, & fuper urbem fanctam tuam, ut confummétur prævaricátio, & finem accipiat peccátum, & deleátur iniquitas, & adducátur juftitia fempitérna, & impleátur vifio, & prophétia & ungátur Sanctus fanctórum.

B. br. Véniat fuper me Mifericórdia tua, Dómine. Repetitur, Véniat. v. Salutáre tuum fecúndùm elóquium tuum. * Mifericórdia. . Glória. Repet. Véniat. y. Véniant mihi, Dómine, R. Miferatiónes tuæ, & vivam Pf. 118. v. 41. 77.

An

[ocr errors][ocr errors]
« AnteriorContinuar »